Pomysłowy układ do poloneza

Aby opanować podstawy tańca towarzyskiego wato znać proste układy choreograficzne. W niniejszym artykule podpowiadamy, jak poprawnie zatańczyć tradycyjnego poloneza, będącego polskim tańcem narodowym.

Pierwotnie polonez był jednym z najważniejszych tańców dworskich, tańczonym niemalże w całej Europie już na przełomie XVI i XVII wieku. Taniec rozpoczynał wtedy wiele wystawnych balów i był swego rodzaju pokazem mody dworskiej, demonstrowanym bezpośrednio przed monarchą. Również dziś poloneza, podobnie jak walca angielskiego traktuje się jako ważny i reprezentacyjny taniec, który podkreśla uroczysty charakter wielu imprez, między innymi szkolnej Studniówki.

Aby jednakże móc poprawnie zatańczyć poloneza warto zapoznać się z podstawowymi krokami i choreografią. Jest to tak zwany taniec pieszy, bardzo uroczysty i pełen gracji. Podstawą choreografii są płynne, posuwiste kroki w metrum 3/4 i raczej umiarkowanym powolnym tempie.

Warto wiedzieć, iż charakterystycznym elementem tradycyjnego poloneza jest schemat rytmiczny, powtarzany w cyklu ósemkowym, przeplatanym z dwiema szesnastkami na pierwszą miarę. Co więcej, każdy ruch (ukłon, zwrot czy ruch ręki) podczas poloneza powinien być ściśle dopasowany do taktu. Należy zaznaczyć, iż tańcząc poloneza należy wykonywać ruchy dostojne i płynne, które można kontynuować i powtarzać w takt muzyki.

W podstawowej choreografii do poloneza wykonuje się trzy, następujące ruchy:
- pierwszy krok poprzedzony jest wysunięciem prawej stopy i niewielkim ugięciem w kolanie lewej nogi. Przeniesienie ciężaru ciała na pierwszą część taktu powinno odbyć się płynnie i miękko.
- drugi krok na drugą ćwierćnutę lewą nogą, prawą natomiast “na trzy”. Stopę należy stawiać najpierw na palce, a dopiero później przenosić ciężar ciała na śródstopie.
- posuwisty krok z przedtaktu kobieta powtarza lewą nogą, zaś jej partner – prawą.

Po opanowaniu pracy nóg należy do choreografii poloneza dołączyć również ruchy rąk. Tancerze powinni trzymać się za ręce po swoich wewnętrznych stronach i wysunąć je w przód mniej więcej na wysokości pasa. Ręce zewnętrzne powinny być luźno opuszczone po bokach ciała. Przy wykonywaniu “bramek” partnerzy oddalają się od siebie na około dwa kroki, trzymając się za ręce nad głowami innych tancerzy, przechodzących przez “bramkę”.